سوباتان؛ گذر گاهی سخت اما دیدنی

نرسیده به لیسار، از شهرستان های حاشیه شمال غربی کشور، راهی فرعی و سخت گذر تو را به ارتفاعات البرز میرساند. جایی که حفره هایی چند، آب سیلاب ها را در خود فرو میبرد و به دوردست می برد. به دره خشک یا به قلعه سلسال. کسی نمیداند. اینجا را سوباتان، محلی که آب فرو میبرد، مینامند.

کارشناسان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، خرداد سال پیش از سوباتان و حفره های عجیب آن بازدید کردند. اما هنوز برای پژوهش در مورد آن به منطقه نیامده اند. اینها را رییس شورای شهر تالش میگوید. به نظر او «سوباتان» برای پژوهش و سرمایه گذاری جای کار فراوان دارد.

 معاون گردشگری میراث فرهنگی و گردشگری استان گیلان نظر دیگری دارد: «در استان گیلان مناطق جلودستی زیادی وجود دارد مانند داماش _ محل رشد سوسن چلچراغ _ دیلمان، رودسر و ییلاقات املش که هنوز سرمایه گذاران اقدامی در آن ها انجام نداده اند. هزینه کردن در سوباتان هنوز در برنامه های میراث استان نیست.»

در حالی که 4 یا 5 ساعت پشت وانت مزدا ایستاده یا نشست های و مسیر جادهای را که یک سوی آن دشت یا ارتفاعات و سوی دیگرش درهای منتهی به دشت پایین دست است به سمت ییلاقات میپیمایی؛ دیواره تخریب شده تپ های را می بینی که خاکش فرو ریخته و آثار استخوان هایی را که سال ها پنهان کرده بود، بیرون ریخته است.

در داخل و اطراف سوباتان گورستانهای متعددی از هزاره ها پیش تاکنون وجود دارد. این منطقه همواره محل گذر کوچ نشینان و مسافران خطه گیلان به اردبیل بوده است برای همین هم است که آثار استقراری زیادی از گذشته در این محوطه باقی نمانده است.

ذهاب قلعه سلسال را به عنوان یکی از معدود آثار استقراری _ دفاعی منطقه نام میبرد. وی اسفند 81 را به عنوان اولین فصل کاوش و پژوهش در قلعه میداند.

او می گوید: «در آن سال فضای داخلی ارگ مرکزی قلعه آواربرداری شد. در جریان کاوش های آن سال چهار اتاق متصل به یکدیگر هم کشف شد. تعدادی سفال لعابدار و بدون لعاب و اشیای فلزی مانند تبر آهنی نیز در همین فصل از کاوش به دست آمد.»

کاوش هایی که ذهاب از آنها نام میبرد سال 82 در دو فصل جداگانه در اردیبهشت و آذر ادامه پیدا کرد. مسیرهای آبرسانی قلعه که تنبوشه های سفالی بودند در همین فصل کشف شدند. فضاهای معماری مابین دیوار قلعه و محوطه بیرونی ارگ مرکزی و آثاری مانند تنور و سنگ آسیاب، اشیای فلزی بیشتر (میخهای آهنی)، انواع سفال و کاشی نیز محصول تلاش باستانشناسان و پژوهشگران در کاوشهای انجام شده در قلعه صلصال (سلسال) بودند.

معاون گردشگری اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان گیلان مهمترین دستاورد این کاوشها را سکه های مسی مربوط به دوره اتابکان آذربایجان می داند: «سایر اشیای به دست آمده از قلعه به درستی نمی توانستند قدمت آن را مشخص کنند اما این سکه ما را تا دوره سلجوقی تقریبا همزمان با دوره احتمالی ساخت قلعه رودخان عقب میبرد.»

 

/ 1 نظر / 4 بازدید
پریسا

دیگه بهم سر نمی زنی؟؟[ناراحت].