ویژگی های مردم نگاری استان گیلان

از گیلان عهد باستان تنها به وسیله مورخان و نویسندگان یونان قدیم و یک دو اشاره مبهم که در سنگ نبشته‌ها به آن دیار و ساکنان آن شده اطلاع داریم. زیرا که به سبب رطوبت هوا و بارندگی های طولانی و جنگل‌های فراوان ساختمان‌های قدیمی درجلگه گیلان زود نابود می‌شود ولی هم اکنون در کوهستان دیلم و اشکور آثار بسیار کشف شده که هنوز محققان نظری قطعی درباره‌ی آن‌ها اظهار نداشته‌اند، هزار سال پیش از میلاد مسیح، یعنی قریب سه هزار سال پیش سرزمین‌های پرجنگل کاسپیان و کادوسیان و گلان (گیلان) سرزمینی که اکنون از باختر به خاور بخش جنوبی دریای خزر تالش ، گیلان و مازندران را تشکیل می‌دهد، در شمال خاک ماد قرار داشت. هفت صد سال پیش از میلاد مسیح تقریبا 150 سال پیش از آغاز دولت هخامنشیان بنا به منابع و قراین موجود، در مجاورت کرانه‌های دریای خزر (کاسپی) و بخش سفلای دره امردوس (قزل‌اوزن – سفیدرود) و نقاط شمالی‌تر آن پادشاهی‌های کوچک مستقل وجود داشته و قبایلی زندگی می‌کرده‌اند که بعدها مولفان باستانی ایشان را (از خاور به باختر) به نام (گل‌ها)، (کادوسیان)، (امردان)، (کاسپیان) و غیره خوانده‌اند به احتمالی اینان با کوتیان و کالسیان که در جنوب باختری دریای خزر (از شمال به جنوب) زندگی می‌کرده‌اند؛ خویشی داشته‌اند.
/ 0 نظر / 42 بازدید